| |
|
Fişek Enstitüsü Çalışan Çocuklar Bilim ve Eylem Merkezi Vakfı'nın İlköğretim Okulu Öğrencileri Arasında ve Türkiye Çapında Düzenlediği "Çalışan Çocuklar" Konulu Resim, Düzyazı ve Şiir Yarışması'nda Ödüle Değer Görülen Yapıtlar
Şiirler KARANLIĞIN KAYBOLAN ÇOCUKLARI Simitçi çocuğun boynundaki tabla olurdum; O kadar hafif olurdum ki, O küçük bedeni yorulmasın diye. Teknede yatan çocuğun kazağı olurdum; Öyle sıkı sarardım ki, Ne kar, ne yağmur uykusunu bozmasın diye. tamirci çocuğun hasarlı arabası olurdum; Öyle kolay sökülürdüm ki, O minik elleri zorlanmasın diye. Kibritçi kızın kibritleri olurdum; Sessizce haykırırdım tabladan Mavi gözleri gülsün diye. Boyacının sandığı olurdum; Öyle iş yapardım ki, Hiç ekmeksiz kalmasın diye. Gazeteci çocuğun yırtık ayakkabısı olurdum; Soğuk taşlar üşütmesin diye. Limoncunun limonları olurdum; Öyle parlardım ki, insanlar alsın diye. Bakar körlerin gözleri olurdum; Karanlıkta kaybolan çocukların mumu olsun diye.
(Ezel Bilge Sabancı İlköğretim Okulu Erzurum) UMUDUYUM ANAMIN Ben Türkiye'nin Çalışan çocuğuyum Ve, Umuduyum anamın. Çalışıyorum bir tamircide, Yaşım daha onbirde, En ağır işleri yapar oldum. Ben Türkiye'nin Çalışan çocuğuyum Ve, Umuduyum anamın. Demiri ben işledim. Ektim biçtim toprağı. Yükseldim her binada. Ben Türkiye'nin Çalışan çocuğuyum Ve, Umuduyum anamın. Çalışan çocuktur benim adım Pense çekiç oyuncaklarım Arabalar dizi dizi İşbaşında görün bizi. Ben Türkiye'nin Çalışan çocuğuyum Ve, Umuduyum anamın. (Emin Başhan Çalışkanlar İlköğretim Okulu Altındağ - Ankara) İSYAN ETMİYORUM Kimi zaman elimde boya sandığı, Kimi zaman balon, gazete, Bir kaç kuruş kazanayım diye Çalışıyorum gündüz gece. Akşamları yarı tok, yarı aç uyuyorum. Sabahları erken işe gidiyorum. Elime bir kaç kuruş para geçince, Kardeşime kalem, defter alıyorum. Çalışmaktan bıkmıyorum. Kimseden korkmuyorum. Kardeşimin geleceği için Her zaman çalışıyorum. Annemi babamı sorarsanız Ben de bilmiyorum. Kardeşimle bir başıma Yapa yalnız yaşıyorum. (Gülen Aktaş -13 yaşında- Malazgirt İlköğretim Okulu Sincan - Ankara) TANIYIN BENİ Küçük ama nasırlı ellerim var benim. Kir pas içinde yorgun bedenim. Oysa bir bilseniz ne kocamandır yüreğim. Bir çift ayakkabı boyamak için Soğukta beklemekteyim. Yarın pazarda, öbür gün bir başka sokakta Simit satacağım, Evin geçimini sağlayacağım. Tamirhanelerin soğuk taşlarında Arabaları yağlayacağım. “Anneme ilaç, kardeşlerime ekmek" derken Belki elimi, kolumu Makinaya kaptıracağım... Sigortasız, ücretsiz, tatilsiz hiç durmadan çalışacağım... Ben de çok isterdim okula gitmeyi, Öğretmenimin gözleriyle dünyayı görmeyi, bilmeyi Arkadaşlarımla koşup oynayıp gülüp eğlenmeyi. Salıncakta sallanıp tahteravalliye binmeyi. Ben de çok isterdim sevmeyi, sevilmeyi Temiz giysiler giymeyi, iyi beslenmeyi. Ailemle güzel bir tatil geçirmeyi. İstemezdim insafsızca değerlendirilmeyi. Sadece bir düş benimki. Çocukluğa heves belki. Çocuk olup çocukluğu özlemek, Yaşama sevincini ertelemek, Bilir misiniz nedir ki? Ellerinizi uzatın bizlere Sevgiyle dostlukla kucak açın Korkmayın, çok şey değil istediğimiz, Birazcık sevgi ve ilgi Hepsi bu...
( Yeşim Çizmeci -13 yaşında- 50.Yıl İzzet Baysal İlköğretim Okulu Bolu ) HASAN Bir arkadaşım vardı, Adı Hasan'dı Kolları, bacakları incecik, Yüreği kocamandı. O bir çıraktı Gündüz okulda, Gece işte Dayanamadı okulu bıraktı. Ekmek istiyordu kardeşleri Süt istiyordu. Hasan bunu biliyordu Gece gündüz çalışıyordu. Ben evcilik oynuyordum O çalışıyordu Ondan utanıyordum. Hasan çocukluğunu yaşamıyordu. Bir arkadaşım vardı, Adı Hasan'dı Kendisi küçücük, Yaşı kocamandı. Gelin düşünelim, Hasan'ın dertlerini bölüşelim. Ne yapılacaksa, yapalım, Ona çocukluğunu yaşatalım. (Nil Trak -10 yaşında- Özel Antalya Lisesi İlköğretim Bölümü Antalya ) HASAN'IN HİKAYESİ Küçüktü Hasan'ın yaşı Ama okuyamamıştı Babası onu verdi otomobil tamirhanesine Çalışsın diye. Bir sabah Soğuk bir havada açtı tamirhaneyi Ustası dediki ona Koş çay söyle bana. Küçük Hasan çay söylemeye giderken Dondu soğuktan Dediki kendi kendine Okuyup kurtulmalı bu hayattan Başladı çıraklık eğitimine Ustasının yardımıyla başarılı oldu Hasan Okumanın faydasını Geç de olsa anladı Hasan. (Berk Ulupınar -9 yaşında- T.E.D.Karabük Koleji Vakfı İlköğretim Okulu Karabük) Fişek Enstitüsü Çalışan Çocuklar Bilim ve Eylem Merkezi Vakfı |